Prawda o¬†chwalebnym Wniebowzińôciu NajŇõwińôtszej Maryi Panny z¬†duszńÖ i¬†ciaŇāem jest znana w¬†KoŇõciele i¬†czczona od¬†najdawniejszych wiek√≥w. PrzeŇõwiadczenie o¬†tym, Ňľe¬†ciaŇāo Matki BoŇľej nie mogŇāo podlegańá rozkŇāadowi, tak jak ma to¬†miejsce w¬†przypadku wszystkich innych ludzi, podlegŇāych skutkom grzechu pierworodnego, wyraŇľone zostaŇāo w¬†cińÖgu historii KoŇõcioŇāa w¬†wielu Ňõwiadectwach, wzmiankach i¬†Ňõladach.
Jak podkreŇõliŇā Ojciec Ňöwińôty Pius XII w¬†Konstytucji Apostolskiej Munificentissimus Deus, okreŇõlajńÖcej jako dogmat wiary Wniebowzińôcie NajŇõwińôtszej Maryi Panny, to¬†odwieczne przekonanie w¬†KoŇõciele potwierdzajńÖ wyraŇļnie liczne ŇõwińÖtynie oddane Bogu pod¬†wezwaniem Maryi Panny Wniebowzińôtej na¬†dŇāugo przed¬†ogŇāoszeniem tego dogmatu w¬†1950 roku. ŇöwiadczńÖ o¬†tym r√≥wnieŇľ Ňõwińôte obrazy otaczane czcińÖ w¬†koŇõcioŇāach przez wiernych. NiewńÖtpliwie, potwierdza tńô wiarńô r√≥wnieŇľ krakowski oŇātarz Wita Stwosza, przedstawiajńÖcy ZaŇõnińôcie NajŇõwińôtszej Maryi Panny. TakŇľe ksińôgi liturgiczne od¬†czas√≥w chrzeŇõcijaŇĄskiej staroŇľytnoŇõci tak we¬†wschodnich, jak i¬†w¬†zachodnich obrzńÖdkach KoŇõcioŇāa, potwierdzajńÖ obchody liturgiczne tej¬†tajemnicy wiary. NazywajńÖ one to¬†Ňõwińôto ‚ÄěZaŇõnińôciem‚ÄĚ lub ‚ÄěWniebowzińôciem Ňöwińôtej Maryi‚ÄĚ. Wszystkie one zgodnie stwierdzajńÖ, Ňľe¬†gdy Matka BoŇľa przeszŇāa z¬†Ňľycia ziemskiego do¬†nieba, Jej Ňõwińôte CiaŇāo z¬†woli BoŇľej otrzymaŇāo to, co odpowiadaŇāo godnoŇõci Matki SŇāowa Wcielonego i¬†pozostaŇāym przywilejom Jej udzielonym (cyt.¬†za Munificentissimus Deus).
Poza tym, bardzo waŇľnym argumentem za¬†zabraniem Maryi z¬†jej ciaŇāem i¬†duszńÖ do¬†nieba jest fakt, Ňľe¬†nigdy w¬†historii chrzeŇõcijaŇĄstwa nie twierdzono, Ňľe¬†w¬†jakimŇõ miejscu znajduje sińô jej gr√≥b. Gdyby¬†chrzeŇõcijanie nie wierzyli we¬†Wniebowzińôcie Matki Chrystusa, z¬†pewnoŇõcińÖ otaczaliby czcińÖ i¬†szacunkiem miejsce jej wiecznego spoczynku, podobnie jak ma to¬†miejsce np.¬†w¬†przypadku grobu Ňõw.¬†Piotra czy innych ApostoŇā√≥w.
Z czasem papieŇľe nadawali temu Ňõwińôtu coraz bardziej uroczysty charakter. Ňöw. Sergiusz I¬†wprowadziŇā Litanie, czyli procesje stacyjne w¬†uroczystoŇõci maryjne, wymieniajńÖc obok siebie Ňõwińôto Narodzenia, Zwiastowania, Oczyszczenia i¬†ZaŇõnińôcia NajŇõwińôtszej Panny Maryi. Leon IV poleca uroczyŇõcie obchodzińá Ňõwińôto Wniebowzińôcia Ňöwińôtej BoŇľej Rodzicielki.
Katechizm KoŇõcioŇāa Katolickiego podkreŇõla: ‚ÄěWniebowzińôcie Maryi jest szczeg√≥lnym uczestniczeniem w¬†Zmartwychwstaniu Jej Syna i¬†uprzedzeniem zmartwychwstania innych chrzeŇõcijan‚ÄĚ.